Pasi u larguan nga një zonë lufte, një grup atletësh të rinj ukrainas të pistës dhe fushës kanë bërë rrugën e tyre drejt sigurisë në Shqipëri. Mendjet e tyre janë ende mes dy vendeve.

“Më mungon ushqimi i nënës sime dhe këshillat e gjyshes. Më mungon trajneri im dhe stadiumi, qyteti im, shtëpia, vendi im, gjithçka”, – tha Maria Lariva, 17 vjeçe e cila ka mall për gjyshen.

Lariva dhe shtatë atletë të tjerë adoleshente u evakuuan nga Bakhmut, një qytet në rajonin e Donetskut që është pjesë e qendrës industriale të Ukrainës, ku Rusia i ka përqendruar luftimet e saj pas dështimit të saj të hershëm për të shtrirë të gjithë vendin dhe për të pushtuar kryeqytetin.

“Unë flas me familjen time çdo ditë, shumë herë në ditë. Ne flasim se si po shkon. në Ukrainë, si po ja kalojmë në Shqipëri”, –  tha Valentyn Loboda, 17 vjeç, një kërcyes me shtizë i cili po stërvitet në kërcim së gjati që kur grupi mbërriti në Elbasan më 31 mars. ”

Tetë atletët po stërviten në Sport Club Elbasani me ndihmën e Komitetit Olimpik Shqiptar dhe të qytetit, i cili ndodhet rreth 30 milje në jug të kryeqytetit Tiranë.

Largimi nga shtëpia ishte i vështirë dhe udhëtimi me tren ishte i rrezikshëm.

“[Të gjithë] u shtrinë, mbyllën dyert dhe dritaret për rreth 30 minuta nga frika se aeroplanët do të fluturonin shumë afër,” tha Lariva, duke përshkruar udhëtimin nga Kramatorsk në Dubno.

Grupi më pas mori rrugën për në Lutsk përpara se të hynte në Poloni dhe të merrte një fluturim për në Shqipëri.

Atletët garojnë në sporte të ndryshme në pistë dhe fushë. Disa prej tyre synojnë të arrijnë standardet e nevojshme për të marrë pjesë në Kampionatin Botëror të Atletikës U20 në Cali të Kolumbisë, në fillim të gushtit.

Lariva, duke luajtur një video të dërguar nga nëna e saj, tregon një vrimë gjigante pranë shtëpisë së saj të krijuar nga një bombë, tha se ajo shpërthen në lot kur nëna e saj nuk u përgjigjet thirrjeve telefonike.

“Gjatë granatimeve nuk ka internet,” –  tha Lariva.

Trajneri Pavlo Zadorozhiy, 71 vjeç, është i shqetësuar se kjo përvojë do të ndikojë në karrierën e mundshme të sportistëve të tij.

Por ai tha: ”Jam më i shqetësuar për njerëzit që vdesin në vendin tim, fëmijët, dhe shohin pamje të tmerrshme çdo ditë, shtëpi të thyera”.

Artin Kovaci, kreu i klubit sportiv të Elbasanit tha:

“Mikpritësit përpiqen të plotësojnë çdo kërkesë që ukrahinasit kanë dhe një zyrtar i klubit i shoqëron sportistët pothuajse gjatë gjithë ditës..”

Madje ka pasur një surprizë të këndshme kur kërcyesi  së gjati shqiptar Izmir Smajlaj erdhi në Elbasan për t’u takuar me Lobodën. Smajlaj fitoi medaljen e artë në kampionatin evropian 2017 në ambiente të mbyllura në Beograd, Serbi dhe është mbajtësi i rekordeve të vendit në këtë garë.

“Ne ishim miq në Facebook. Ishte mirë që Izmiri, atleti i madh, erdhi të më takonte”. , – tha Loboda.

Loboda tha se shpreson të ketë një karrierë të suksesshme sportive dhe një ditë të kthehet në shtëpi në Ukrainë për të mësuar anglisht.

“Dua të kthehem sepse më mungon familja ime. Shqipëria është një vend i mirë, por ne jemi ukrainas. Ne duam të shkojmë në shtëpinë tonë, te prindërit tanë.”  – tha Loboda.