Romelu Lukaku duket se është penduar për lëvizjen e bujshme në verë te Chelsea, ku zgjodhi të vazhdonte karrierën.

Sulmuesi belg mesa duket nuk i ka bërë mirë llogaritë me skemat e trajnerit Thomas Tuchel teksa në këtë sezon dhe ia ka dalë të shënojë vetëm pesë gola.

Në një intervistë për Sky Sports, 28-vjeçari ka bërë disa deklarata shumë të bujshme që mund të shkaktojnë “rrëmujë” në afatin kalimtar, pasi sulmuesi theksoi se shpreson për një rikthim te Inter.

Si ndjeheni?

“Fizikisht jam mirë, më mirë se më parë. Pas dy vitesh në Itali ku kemi punuar shumë, është diçka që do të mbetet përgjithmonë. Fizikisht jam mirë, nuk jam i kënaqur me situatën por kjo është normale. Trajneri ka bërë një zgjedhje për të luajtur me një modul tjetër, nuk jam i lumtur por jam punëtor, profesionist dhe nuk duhet të heq dorë, duhet të respektoj zgjedhjet e trajnerit, thjesht duhet të vazhdoj të punoj dhe të pres momentin tim. Ne po përpiqemi të gjejmë një modul ku mund të gjejmë veten, një mënyrë për të ndihmuar ekipin. Është pak e komplikuar, thjesht duhet të vazhdoj të punoj.”

Duket sikur ka kaluar një jetë që nga lamtumira me Interin…

“Ndodhi gjithçka. Nuk duhej të shkonte kështu: Mënyra se si u largova nga Interi, mënyra se si komunikoja me tifozët, kjo më shqetëson. Tani mendoj se është e drejtë të flas. Gjithmonë kam thënë që e kam Interin në zemër dhe do të kthehem për të luajtur atje. Shpresoj vërtet kështu, rashë në dashuri me Italinë dhe doja t’ia bëja të ditur njerëzve këtë.”

Trofeu i kampionatit është xhiro mes njerëzve të Milanos?

“Doja ta jetoja. Gjithmonë mendoj për Milanon, ku kam jetuar momentet më të mira të karrierës sime. Më duhet të falënderoj shokët e mi, që nga dita e parë që ishin në dispozicion si dhe stafin e Contes dhe Inzaghit. Madje edhe drejtuesit, me të vërtetë më të mirët. Por njerëzit, tifozët e Interit, janë më të mirët në botë.”

Pra, pse ka mbaruar?

“Chelsea ishte ekipi i zemrës sime, ka foto të udhëtimit shkollor në Stamford Bridge në moshën 15-vjeçare. Në moshën 18-vjeçare nuk shkoi mirë, por këtë sfidë e kam pasur gjithmonë në mendje. Në karrierën time gjithmonë përpiqem të përballem me vështirësi, kjo më stimulon, gjej gjithmonë diçka brenda meje për të përmirësuar dhe ndihmuar skuadrën. Kur isha te Interi pas vitit të parë refuzova një ofertë nga Manchester City që ishte më e lartë se ajo e Chelseas. Nuk doja, nuk ishte momenti, nuk mund të largohesha nga Interi dhe doja të bëja diçka të mirë sepse Interi më shpëtoi karrierën, isha në një tunel në Mançester. Interi bëri një investim të madh por në fund bëmë gjëra të mëdha. Më pas shkova te drejtuesit dhe kërkova rinovim, isha 28 vjeç dhe familja ime ndihej shumë mirë në Milano, por ata nuk donin, nuk kishte mundësi dhe kjo ishte e vështirë për mua ta pranoja. Në futboll janë 3 top skuadrat në kokën time: Barcelona, ​​Real Madrid dhe Bayern Munchen.  Të gjithë lojtarët ëndërrojnë të veshin këto fanella një ditë.  Doja të bëja historinë time me Interin, por nëse një ditë do të ekzistonte mundësia do të doja një nga këto skuadra.  Isha i lumtur, kishim bërë gjëra të shkëlqyera dhe vazhdimi i përparimit do të ishte mirë, flas edhe për lojtarët e tjerë me të cilët jam rritur si Lautaro, Barella, Skriniar dhe Bastoni.  Nuk ndodhi dhe në atë moment ishte vetëm një ekip ku e imagjinoja: ishte Chelsea.  Nuk mendova të shkoja atje, më pas erdhën dhe menjëherë fola me Inzaghin.  Ai ishte shumë i mirë me mua nga dita e parë deri në ditën e fundit.  Klubi ishte gjithashtu i mirë, por më shqetësoi dhe më lëndoi që të mos përpiqeshin të rinovoja”.

Po të kishte një rinovim, a do të kisha qëndruar?

“Po”.

A nuk ishte çështje parash?

“Jo, është çështje momentesh, besimi, sfide. Nuk kisha fituar në Angli, kjo më shqetësoi. Të mund të kthehem këtu, te skuadra që kam qenë tifoz që fëmijë, është e vështirë të thuash jo. “

A nuk do të kishte ndodhur kjo në një moment tjetër historik dhe financiar?

“Unë do të kisha qëndruar 100%, iku Conte, iku Hakimi, u bë zhurma e një klubi në vështirësi… Unë nuk thashë asgjë, kam pasur gjithmonë marrëdhënie të mira me klubin dhe tifozët dhe trajneri Inzaghi më telefonoi pas njoftimit, menjëherë pas Handanoviqit, më shpjegoi se si donte të luante me mua, e njoh pak, vëllai im më ka thënë gjithmonë gjëra shumë të bukura për të. Ai ka një marrëdhënie njerëzore me lojtarët, nuk kemi punuar shumë bashkë, por dukej si një shumë i mirë”.

E ndjek gjithmonë Interin?

“Gjithmonë, i shikoj të gjitha ndeshjet”.

A e kishit kuptuar që Interi mund të ecte kaq mirë?

“Po, sepse eksperienca e vitit të kaluar e ndihmoi ekipin. Fitorja i bëri ata të hidhnin një hap të madh për sa i përket pjekurisë. E dija që me Inzaghin mund ta bëja këtë hap shtesë bashkë me ekipin, mund të menaxhoja më shumë topin. Tani ekipi luan më shumë, shumë shënon. Calhanoglu po bën mirë. Skuadra e ka bërë këtë hap për të menaxhuar ndeshjet.”

A është ky Inter më i fortë se vitin e kaluar?

“Nuk më pëlqen të krahasoj dy skuadrat. Duhet të jem i sinqertë me skuadrën aktuale, ata luajnë shumë mirë dhe shpresoj shumë që të fitojnë sepse i dua lojtarët, falë tyre jam Lukaku i sotëm. Shpresoj që ata të vazhdojnë të rriten. Interi duhet të rritet, të jetë një ekip elite që synon më të mirën. Shpresoj që pas pushimit dimëror ata të vazhdojnë të fitojnë, më pas nuk dihet se çfarë mund të ndodhë në futboll.”

Sa ju mungon loja me Lautaron?

“Lauti ishte dikush me të cilin nuk duhej të flisnim shumë. Për të unë mund të vdisja në fushë. E ardhmja së bashku me Chelsean përsëri? Jo, ai qëndron atje. Ai dhe unë së bashku, që nga dita e parë, e dinim se mund të bënim gjera te bukura per skuadren. Ka nje loje qe per mua ishte shumë e mirë, sa here kishim topin e dinim qe tjetri ishte para portes, nese kishim nevoje per nje mbeshtetje ishim gjithmone aty. Pas shume golave ​​atehere fitonim dhe Kjo është gjëja e rëndësishme. Kam pasur pak të tillë.

3 më të mirët nga bashkëlojtarët e tu?

“Lauti, De Bruyne dhe Hazard”.

Lamtumira e Contes?

“Ne folëm, flasim shumë jo vetëm për futbollin por edhe për jetën. Më lëndoi kur u largua. Unë isha në Dubai me vëllain tim për darkë dhe ai më shkroi për të më thënë se po largohej nga Interi. Për mua ishte një nga momentet më të vështira”.

A u largove për këtë?

“Jo, e dija që me Inzaghin Interi do të kishte ende shanse për të fituar. Për të hapi tjetër do të ishte Scudetto, me të e dija se do të kishte një shans për të fituar. Nuk u largova për Conte. Po të kishte ardhur rinovimi, do të kishim folur nga Milano dhe jo nga Londra”.

Tani që do ta keni kundërshtar?

“Të kem atë si kundërshtar është një tjetër stimul për mua, fitorja ndaj atij që të dha gjithçka dhe që të njeh mirë do të jetë stimuluese. Unë kurrë nuk kam fituar kundër Contes si kundërshtar dhe kjo është një sfidë. Conte ishte një njeri i madh që ndihmoi mendërisht, për të mos u dorëzuar, për të punuar, për të qenë profesionist dhe për të bërë sakrifica brenda dhe jashtë fushës.”

Sekreti për t’u ndjerë mirë me ju?  E drejtë të përdorin karotën dhe shkopin?

“Kjo ka funksionuar gjithmonë me mua. Lojtarët e kuptojnë këtë. Te Interi ata bënë gjithçka për të më zemëruar, veçanërisht Barella, Handanovic, Brozovic dhe Sensi.”

Lëndimi i Eriksenit?

“Ishte një moment i vështirë. Kam kaluar më shumë kohë me ekipin sesa me familjen time, për mua shokët e mi janë vëllezër për jetën. Kur ndodhi me Chris u ndjeva keq, gjithmonë luaja me të në lojë, ishim afër njeri tjetrin në dhomë. Shpresoj te ndihet mire dhe te beje nje jete normale qofte luan apo nuk luan. Me intereson vetem kjo, eshte nje burre flori, nuk fliste shume por ishte shume i rendesishëm tek ne. Kur trajneri gjeti mënyrën për ta bërë të luante me Brozon atje, ekipi u ndje mirë dhe e pamë të rritet. Ndeshja më e vështirë në Euro 2020 ishte me Danimarkën, unë kisha 3 ditë që nuk flija”.

A ka të ardhme të mundshme te Juventusi apo Milani?

“Kurrë, kurrë, kurrë. Juve u përpoq, po. Por kur mësova se Conte do të ishte trajner i Interit… nuk doja të flisja me Juventusin, sepse në Itali ka vetëm Inter dhe kështu ka qenë gjithmonë. Unë fola me të sepse nuk e kisha marrë ende ofertën e Interit, më pas dëgjova për Conten dhe prita deri në fund që presidenti Zhang t’i bënte ofertën Manchester United. Edhe nëse Juventusi do ta kishte bërë ofertën më mirë, do t’i kisha thënë jo, kurrë te Juventus. Në të ardhmen ose do të kthehem te Interi ose do të kthehem te Anderlecht”.

Një mesazh për tifozët?

“Së pari dua t’u kërkoj falje tifozëve, mënyra se si u largova duhet të ishte ndryshe. Më duhej të flisja më parë me ta, sepse gjërat që ata bënë për mua mbeten për gjithë jetën. Shpresoj të kthehem te Inter jo në fund të karrierës sime, por në një nivel të mirë dhe shpresoj të fitoj më shumë. Shpresoj ta kuptojnë pse erdha te Chelsea, për sfidën që doja. Falënderoj tifozët italianë për respektin dhe dashurinë e tyre, të luash në Serie A ka qenë një ëndërr e realizuar e vërtetë. Shpresojmë të shihemi përsëri.”